Dar na całe życie

   Matka rodzi się razem z maleństwem, tak samo jak ono przychodzi na świat. I tak samo staje w obliczu nieznanego. Jak to będzie?
Proszę Pań i Panów ( tatusiowie są równie ważni!), będzie cudownie!

    W Polsce mamy tak cudowną instytucje jak Fundacja Rodzić po Ludzku, pomagającej aktywnie młodym mamom zdobywać wiedzę na temat ich praw czy też opieki okołoporodowej. Ostatnio przeczytałam, że właśnie trwa Światowy Tydzień Karmienia Piersią, zachęcający młode mamy do dania swoim maluchom tego, co najlepsze- matczynego mleka. 

Długo by mówić o zaletach zdrowotnych tego typu karmienia, jednak chciałabym skupić się na innym aspekcie tego "zjawiska". Wiele świeżo upieczonych mam przeżywa kryzys w związku z depresją poporodową, gdzie uczucie tak ogromnego przytłoczenia potrafi zerwać więzi matka-dziecko. Im bardziej skomplikowany poród, tym większe prawdopodobieństwo na wystąpienie tego schorzenia. Kontakt mamy z świeżo urodzonym bobasem jest tak bardzo ważny dla obojga zarówno pod względem fizycznym jak i psychicznym. Ten akt karmienia piersią potrafi utworzyć tak niesamowitą więź z dzieckiem, która sprawia, że "wpadamy jak śliwka w kompot" patrząc na maleństwo ;).

Początki bywają trudne. Sama zakładałam, że będę karmić góra pół roku. Jednak jest coś w tej niesamowitej chwili, co "uzależnia". Jest to także bardzo praktyczne, gdy ma się za sobą ciężką noc, a małe chce jeść. Bierze się delikwenta ze sobą do łóżka i udostępnia się bar szybciej obsługi :D. Mówię tu żartem, bo tak to trzeba traktować- z uśmiechem. Może to momentami być uciążliwe, ale czas tak szybko leci, że nie spostrzeżemy się a ten mały gzub sam zrezygnuje. 

Dlatego mamy, nie dajcie się presji społeczeństwa- karmcie! Będzie ciężko, pokarm się zbuntuje, nie raz może wystąpić zator- dacie radę!  

Niech moc będzie z Wami!:)

Na dokładkę dorzucam link do PBAP, niezwykłej inicjatywy Leilani Rogers. Dzięki swoim fotografiom przedstawiającą matki karmiące dzieci w różnych sytuacjach życiowych stara się położyć kres negatywnemu odbiorowi przez społeczeństwo tak pięknej czynności jak karmienie.

PBAP